Την Τετάρτη 04.02.2009, έγινε στα γραφεία του ΤΕΕ-ΤΑΣ ολομέλεια μελών της ΔΚΜ. Για μία ακόμη φορά θυμήθηκα τις ολομέλειες της ΔΑΠ και διαπίστωσα τη χαώδη διαφορά μεταξύ:
α) Των δύο παρατάξεων
β) Των διαφορετικών αντιλήψεων της δικής μου γενιάς και της γενιάς που "ανέθρεψε" η ΔΚΜ
Εξηγείται μέσα από αυτές τις ολομέλειες η απαξίωση του ΤΕΕ, αλλά και η απαξίωση του ρόλου των μηχανικών στην κοινωνία. Αυτή τη στιγμή μέσα στις τάξεις της ΔΚΜ, υπάρχουν νέοι άνθρωποι ικανοί με ιδέες σωστές και εφαρμόσιμες. Όμως είναι τέτοια η σήψη και η αδράνεια που δεν επιτρέπουν την ανάδειξη νέων και ικανών. Το ίδιο το σύστημα λειτουργίας τέτοιου είδους παλαιολιθικών παρατάξεων, "προστατεύει" το χαρακτήρα που έχει αναπτυχθεί τόσα χρόνια τώρα. Και τον προστατεύει πολύ καλά. Δυστυχώς. Ότι και να πει κανείς για ανανέωση σε τέτοιες συγκεντρώσεις, προσκρούει σε έναν τεράστιο τοίχο άμυνας που έχουν από καιρό οικοδομήσει με τόση επιμέλεια τα στελέχη της συντήρησης. Τελικά δεν αξίζει να προσπαθεί ένας νέος με όνειρα και διάθεση να αλλάξει τους παλιούς συναδέλφους της ΔΚΜ. Η προσπάθεια είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Οι παλιοί δεν αλλάζουν γιατί δεν θέλουν να αλλάξουν.
Χρειάζεται συστράτευση νέων μηχανικών, επάνω σε μια ιδεολογική βάση σύγχρονη, σύμφωνη με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της κοινωνίας. Χρειάζονται νέοι σχηματισμοί, χρειάζεται μια νέα παράταξη. Η οποία θα είναι προπομπός αλλαγών και σε ολόκληρη την κοινωνία, αρχικά την τοπική....
Χρειάζεται συστράτευση νέων μηχανικών, επάνω σε μια ιδεολογική βάση σύγχρονη, σύμφωνη με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της κοινωνίας. Χρειάζονται νέοι σχηματισμοί, χρειάζεται μια νέα παράταξη. Η οποία θα είναι προπομπός αλλαγών και σε ολόκληρη την κοινωνία, αρχικά την τοπική....
