Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΥΝΑΤΗ ΡΩΣΙΑ-ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και της "Δύσης" (sic). Οι μεν προασπίζουν τα συμφέροντά τους στην περιοχή γύρω από τα σύνορά τους, οι δε προασπίζουν τη διεθνή νομιμότητα ενώ παράλληλα αγωνιούν για το μέλλον και την εδαφική ακεραιότητα ανήμπορων στρατιωτικά κρατών, όπως η Γεωργία. Σωστά? Περίπου....
Κατηγορείται λοιπόν η Ρωσία για την απόφασή της να αναγνωρίσει τα μικρά κράτη της Νότιας Οσετίας και της Αμπχαζίας. Και ποιος θα κατηγορήσει τη "Δύση" για την αναγνώριση κάποιου Κοσσυφοπεδίου μιας χούφτας Αλβανών?
Ποιος θα ελέγξει την ασυδοσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Η.Π.Α, η οποία καθημερινά εμφανίζεται με το προσωπείο της τήρησης της διεθνούς νομιμότητας? Όμως στο σύγχρονο κόσμο κανένα κράτος και κανένας σχηματισμός ή ένωση κρατών δεν δικαιούται να αξιώνει ρόλο παντογνώστη ή αυθεντίας. Κανένα κράτος και καμία ένωση δεν δικαιούται να αναλαμβάνει ρόλο αστυνόμου εις βάρος όλων των υπολοίπων.
Η Ρωσία διεκδικεί τη θέση που της αναλογεί στον παγκόσμιο χάρτη και καλά κάνει! Και μπράβο της που ορθώνει το ανάστημά της απέναντι στους χαρτογιακάδες των Βρυξελλών και απέναντι στα αμερικανάκια. Η ίδια η ιστορία της την υποχρεώνει να πράξει όπως ακριβώς ενήργησε τις τελευταίες εβδομάδες. Γιατί απλά δεν μπορεί να ακολουθούνται δύο μέτρα και δύο σταθμά για τις ίδιες περιπτώσεις. Το δυναμισμό και την αγωνιστικότητα της Ρωσίας την έχει ανάγκη όλη η Υφήλιος.
Η Ελλάδα από την άλλη μεριά, για ακόμη μία φορά γίνεται η ουρά της Ευρώπης και της Αμερικής. Αδιαφορεί για την ένδοξη ιστορία της. Οι κυβερνώντες μας ακολουθούν πιστά το δόγμα του νέου Ελληνικού κράτους: Σκύψτε γιατί χανόμαστε! Και αυτό το δόγμα το εκφράζει καλύτερα από όλους μία γνήσια εκπρόσωπος του Μητσοτακισμού που ταλαιπωρεί (για πόσο ακόμα άραγε) επί δεκαετίες τη χώρα μας. Η απίθανη Ντόρα που δε χάνει ευκαιρία να δηλώνει υποταγή στην Κοντολίζα μπας και κάποια μέρα γίνει πρωθυπουργός (μακριά από δω).
Αλήθεια, η Ντόρα εκπροσωπεί τον εαυτό της ή τη χώρα? Αν εκπροσωπεί τον εαυτό της, περαστικά σας κ. Καραμανλή! Αν εκπροσωπεί τη χώρα, περαστικά σε όλους εμάς που διαλέξαμε την άθλια Νέα Δημοκρατία να μας κυβερνήσει.
Σε αυτόν τον τόπο σίγουρα αξίζει καλύτερη τύχη και σίγουρα μία καλύτερη και πιο αποφασιστική κυβέρνηση.

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2008

Σκοπιανό.


Αν και για τον κ. Ανδριανόπουλο δεν έχω την καλύτερη γνώμη, αναρτώ αυτούσιο ένα άρθρο του που το βρήκα στην ιστοσελίδα της εφημερίδας "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ". Είναι ίσως η πιο ώριμη άποψη που άκουσα ή διάβασα τις τελευταίες μέρες. Ας παραδειγματιστούν λιγάκι αυτοί που μας κυβερνούν. Και κυρίως ...η κυρία που ελπίζει ότι θα γίνει πρωθυπουργός (ο Θεός να μας φυλάει!!!).



Αντίστροφος αλυτρωτισμός
Του Ανδρεα Ανδριανοπουλου*
Το διεθνές δίκαιο δεν εδράζεται σε ισχυρούς νομικούς κανόνες. Αλλά είναι βασικά προϊόν πολιτικών ισχύος. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως δεν θα υπάρχει στα χέρια μας εργαλείο που θα μας διευκόλυνε να επιβάλουμε την άποψή μας. Αν προβάλουμε βέτο και αγνοηθούμε δεν θα υπάρχει οδός καταφυγής για τη δικαίωση της θέσης μας. Κανένας υπερεθνικός οργανισμός δεν υφίσταται που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση νομικά των δικαιωμάτων μας. Μοναδική διέξοδος θα είναι τότε η δική μας αποχώρηση από Ε.Ε. και ΝΑΤΟ! Το βέτο μας δηλ. θα μπορούσε να καταλήξει σε δική μας στην πράξη καταδίκη.
Είναι αυτονόητο πως σε μια τέτοια περίπτωση τα εθνικά μας συμφέροντα θα υφίσταντο πλήγμα καταλυτικό. Ζωτικές μας διεκδικήσεις θα έμπαιναν στο ντουλάπι, ενώ νευραλγικά ζητήματα κρατικής οντότητας (Σκοπιανό, Κυπριακό, Ελληνοτουρκικά) θα κινδύνευαν να συνθλιβούν. Το βέτο λοιπόν αντί για ελιγμός ισχύος θα μπορούσε να αποδειχθεί χειρισμός καταστροφής.
Τι θα μπορούσε λοιπόν να γίνει; Το βασικό ζήτημα είναι να οριοθετήσουμε τις προτεραιότητές μας. Δίχως πάθος και χωρίς λαϊκισμούς. Το καίριο ζήτημα προφανώς δεν είναι το όνομα. Αλλά ο ενδεχόμενος μελλοντικός αλυτρωτισμός των βορείων γειτόνων μας. Πάνω σ’ αυτό το θέμα υπάρχουν λύσεις. Με την προϋπόθεση να υπάρξει σοβαρότητα και ενιαία πολιτική. Πάνω στη γραμμή αυτή υπάρχει ένα ενδιαφέρον προηγούμενο. Η συμπεριφορά δηλ. της Βουλγαρίας, που αντιμετωπίζει με το μικρό αυτό κράτος της νότιας Βαλκανικής παρόμοια προβλήματα με τα δικά μας. Εν τούτοις η Σόφια δεν δίστασε να τους αναγνωρίσει από την πρώτη στιγμή σαν Μακεδονία. Με τη σαφέστατη διευκρίνιση πως ο ονοματικός αυτός προσδιορισμός έχει αποκλειστικά και μόνο γεωγραφική διάσταση. Και όχι εθνική. Η Βουλγαρία έχει καταστήσει έμμεσα σαφή την πρόθεσή της πως στην περίπτωση που τα Σκόπια θα τολμούσαν να εγείρουν στο μέλλον αλυτρωτικούς ισχυρισμούς τότε η πολιτική της Σόφιας θα μπορούσε να είναι η απόλυτη αντιστροφή του αλυτρωτισμού αυτού.
Παρόμοια θα μπορούσε να είναι και η ελληνική πολιτική. Στην περίπτωση που στο μέλλον η «Μακεδονία», που θα την είχαμε αναγνωρίσει με όποιο όνομα αυτή επιθυμεί, θα αποφάσιζε να προβάλει εθνικές ή εδαφικές διεκδικήσεις τότε η Αθήνα θα ήταν έτοιμη να εγείρει θέμα ενσωμάτωσης της χώρας αυτής στον δικό της εθνικό χώρο. Με βάση σαφή εθνικά και ιστορικά δεδομένα. Η ενδεχόμενη αντιστροφή αυτή του αλυτρωτισμού θα μπορούσε να αποτελέσει το αποτελεσματικότερο ανάχωμα για την εξασφάλιση συμπεριφοράς καλού γείτονα από τη μικρή αυτή χώρα...
* Ο κ. Ανδρέας Ανδριανόπουλος είναι πρώην υπουργός

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2008

ΠΕΡΙ ΤΣΜΕΔΕ ΚΑΙ... ΠΡΑΣΙΝΩΝ ΑΛΟΓΩΝ!

Στην ιστοσελίδα http://portal.tee.gr/portal/page/portal/PROFESSIONAL_ISSUES/tsmede, έχει αναρτηθεί εδώ και καιρό όπως θα γνωρίζετε, ένα κείμενο το οποίο καλεί τους συναδέλφους μηχανικούς να το προσυπογράψουν δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό την αντίθεσή τους στις προωθούμενες από την κυβέρνηση αλλαγές στο ασφαλιστικό και σε ότι αφορά το ταμείο των μηχανικών. Καλό θα ήταν να διαβάσουμε όλοι αυτό το κείμενο για να καταλάβουμε την υποκρισία των εργατοπατέρων μας και το όψιμο ενδιαφέρον τους για την οικονομική κατάσταση των μηχανικών, αλλά και τη βιωσιμότητα του ταμείου. Μελετώντας το προσεκτικά, έχω να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις και να τονίσω την αντίθεσή μου με αυτό, αλλά και να παροτρύνω όσους περισσότερους μπορώ προκειμένου να μην υπογραφεί αυτή η γελοία έκθεση ιδεών. Συγκεκριμένα αναφέρει το κείμενο-"ψήφισμα":

1) Κείμενο: "ΕΠΕΙΔΗ αγωνιζόμαστε για τη ριζική μεταμόρφωση του ΤΣΜΕΔΕ
σε οργάνωση, παροχή υπηρεσιών και εξυπηρέτηση των ασφαλισμένων, μείωση των εισφορών, ενεργοποίηση του ειδικού κλάδου πρόνοιας, νέο κανονισμό στον κλάδο υγείας, αναθεώρηση των συντάξεων σύμφωνα με τα αναλογιστικά δεδομένα και με τις αποφάσεις των δικαστηρίων..."

Απάντηση: Για τη ριζική μεταμόρφωση του ΤΣΜΕΔΕ έπρεπε να βγει η κυβέρνηση και να προτείνει αλλαγές στο ασφαλιστικό για να ενεργοποιηθούν τα ριζοσπαστικά αντανακλαστικά των συνδικαλιστών της Αθήνας? Πού είστε τόσο καιρό όλοι εσείς που κρατάτε κόκκινα πανό και κλείνετε τους δρόμους της πρωτεύουσας? Είμαι εγγεγραμμένος στα μητρώα του ταμείου από το 2000. Ποτέ δεν πλήρωσα το ίδιο ποσό προς το ταμείο για δύο συνεχόμενα εξάμηνα. Πάντα φυσικά αυξανόταν!!! Για ποιά μείωση των εισφορών μιλάμε τότε...
2) Κείμενο: "ΕΠΕΙΔΗ το ασφαλιστικό είναι ολέθριο να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για να κλείσουν μαύρες τρύπες στον προϋπολογισμό.
Το αποθεματικό του ΤΣΜΕΔΕ είναι ακριβώς όσο και η αστοχία του δημοσίου ελλείμματος (48% αντί 14%) που ανακοινώθηκε για το πρώτο δεκάμηνο του 2007.
Από τα 183 συνολικά ταμεία και τα 22 κύριας σύνταξης καταργούνται τα τέσσερα που έχουν αποθεματικά, προοπτικές, ουσιαστικό έλεγχο από τους ασφαλισμένους..."
Απάντηση: Μας δουλεύετε? Για ποιο ουσιαστικό έλεγχο μας μιλάτε? Ή μήπως θεωρείται "ουσιαστικός έλεγχος" η διαχείρηση των αποθεματικών του ταμείου από τους λίγους μηχανικούς που έχουν πρόσβαση σε αυτά? Οι χιλιάδες μηχανικοί που δεν καταλαβαίνουν ουσιαστικό αντίκρισμα από την ευρωστία του ταμείου τους, γιατί δεν λαμβάνονται υπόψη?
3) Κείμενο: "ΕΠΕΙΔΗ το ΤΣΜΕΔΕ είναι το ισχυρότερο ταμείο.
Η περιουσία του ανέρχεται στο 46% της περιουσίας του ΙΚΑ, ενώ ο αριθμός των ασφαλισμένων του είναι το 5% του συνόλου των ασφαλισμένων στο ΙΚΑ
Το ποσοστό του ετησίου πλεονάσματος ως προς το σύνολο των εσόδων βρίσκεται στη δεύτερη καλύτερη θέση όλων των ταμείων.
Ο λόγος της περιουσίας ως προς το σύνολο των ετησίων εξόδων είναι στην πρώτη καλύτερη θέση..."
Απάντηση: Ε και? Όταν τα έξοδα για παράδειγμα ενός ασφαλισμένου που κάνει το λάθος και πάει να φτιάξει τα δόντια του, είναι 150 ευρώ και το ταμείο δικαιολογεί το αστρονομικό ποσό των 85 ευρώ, για ποιό ισχυρό ταμείο κάνουμε λόγο? Τί μας ενδιαφέρει η θέση που έχει το ΤΣΜΕΔΕ ανάμεσα στα ταμεία όταν δεν υπάρχει ανταποδοτικότητα προς τα μέλη του? Και πόσο χειρότερα μπορεί να γίνουν τα πράγματα στο μέλλον από οποιαδήποτε πιθανή συγχώνευση?
Το ΓΕΛΟΙΟ αυτό κείμενο-"ψήφισμα" αναφέρει πολλά που θα μπορούσαν να αποτελέσουν επειχηρήματα ενός κορυφαίου δημαγωγού. Μα καλά, αυτοί που το συνέταξαν, δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα? Ή μας θεωρούν χαζούς? Ρωτήσαν ποτέ αν είναι εύκολο σε έναν ελεύθερο επαγγελματία να συγκεντρώνει κάθε εξάμηνο 1500 ευρώ για εισφορές, τη στιγμή μάλιστα που γνωρίζει ότι αυτά τα χρήματα αν αρρωστήσει δεν πρόκειται να του χρησιμεύσουν πουθενά? Είναι υποκρισία να μας κάνουν μαθήματα βιωσιμότητας, σωστής οικονομικής διαχείρησης, αλλά και αγωνιστικότητας οι εργατοπατέρες, όταν τόσα χρόνια δήθεν προσπαθούν να λύσουν προβλήματα, αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να αυξάνουν τις εισφορές.
Το ασφαλιστικό όπως το έχει "επεξεργαστεί" η κυβέρνηση και το προωθεί, χρίζει διορθώσεων. Άλλωστε φαίνεται ως προσπάθεια βραχυπρόθεσμης αντιμετώπισης του προβλήματος. Δυστυχώς για μία ακόμη φορά αυτή η κυβέρνηση παρουσιάζεται δέσμια του πολιτικού κόστους, της έλλειψης μακρόπνοου σχεδιασμού και της απουσίας οράματος. Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα. Όσο αφορά στις "απαιτήσεις" των μεγάλων συνδικαλιστών-συναδέλφων μας, προτείνω ΜΗ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ. να το χαίρονται αυτοί που το συντάξαν. Το δρόμο δείχνει η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων που αρνείται να υπογράψει.
Ας μας αποδείξουν ότι πραγματικά υπάρχει ενδιαφέρον για τα προβλήματα του μέσου μηχανικού και τότε συζητάμε.

Παρασκευή 18 Ιανουαρίου 2008

Η αρχή.

Αφού λοιπόν μπορούμε τόσο εύκολα να δημοσιοποιήσουμε σκέψεις, απόψεις, κριτικές προσωπικές αλλά και φορέων και ομάδων που εκπροσωπούμε, γιατί να μην το κάνουμε? Κάπως έτσι σκέφτηκα και αποφάσισα τη δημιουργία του προσωπικού μου ιστολογίου. Καθημερινά όλοι μας ερχόμαστε σε επαφή και ανταλλάσσουμε τις σκέψεις μας με συναδέλφους, φίλους, γνωστούς για όλα τα θέματα που μας απασχολούν. Κυρίως θα ήθελα να ασχοληθούμε με τα επαγγελματικά ζητήματα των μηχανικών, αλλά και γενικότερα τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα μας. Αυτά "για αρχή".
Περιμένω τα δικά σας σχόλια για τον μικρόκοσμο των μηχανικών αλλά και για την ελληνική κοινωνία του σήμερα, που δυστυχώς τείνει να μεταβληθεί σε μια ακατάλληλη πορνοταινία, σε μια κουτσομπολίστικη εκπομπή από τις δεκάδες που προβάλλουν τα τηλεοπτικά κανάλια.